Waarom twee rubbermatten met dezelfde dikte totaal verschillend aanvoelen

Rubber Mat (3)

TL;DR: Het snelle antwoord

Als twee matten even dik zijn maar verschillend aanvoelen, heeft de "harde" waarschijnlijk een hogere dichtheid of is gevulkaniseerd (voor stabiliteit). De "zachte" heeft waarschijnlijk een lagere dichtheid of een roosterbodem (voor demping). Geen van beide is "slecht" - ze dienen verschillende sporten. Hard is voor zwaar tillen; zacht is voor springen en gewrichten.


Is dichtheid de belangrijkste reden voor het verschil in gevoel?

Eerste alinea:
Ja. De dichtheid (gemeten in kg/m³) is de belangrijkste factor. Een hogere dichtheid betekent dat de rubberkorrels dicht op elkaar zitten met een minimale hoeveelheid lucht, waardoor een stijf oppervlak ontstaat zoals bij een autoband. Bij een lagere dichtheid zijn er luchtgaten tussen de korrels, waardoor de mat samengedrukt wordt en "sponsachtig" aanvoelt, zoals een atletiekbaan.

Diep duiken:
Laten we eens kijken naar de fysica van wat er onder je voeten gebeurt. In onze fabriek wordt de dichtheid bepaald door de verhouding tussen de rubbermassa en het volume van de mal. Wanneer we een Mat met hoge dichtheid (ca. 950kg/m³ - 1100kg/m³)We persen een enorme hoeveelheid korrels in de mal. De deeltjes worden zo dicht op elkaar geperst dat er fysiek geen ruimte is om te bewegen. Dit resulteert in een Shore A hardheid van 70-80, wat een vloer oplevert die zo stabiel aanvoelt als beton, maar met slipweerstand.

Aan de andere kant is een Mat met standaarddichtheid (ca. 800 kg/m³) is ontworpen met "microvoids". We gebruiken minder grondstof voor dezelfde hoogte van de gietvorm en laten opzettelijk microscopische luchtbellen tussen de rubberen kruimels achter. Als je erop stapt, ondersteunt het rubber je niet alleen; het verplaatst zich ook in die lege ruimtes. Deze compressie is de "zachtheid" die je voelt. Het is geen gebrek; het is een mechanische schokdemper die is ontworpen om de impactkracht op je gewrichten te verminderen.

Close-up dwarsdoorsnede waarin dicht opeengepakte korrels met hoge dichtheid worden vergeleken met losse korrels met lage dichtheid

Overgang:
De dichtheid verklaart de interne druk, maar de ingrediënten die we in de batch mengen, met name de grootte van de rubberen kruimels, veranderen de textuur van het oppervlak ook drastisch.


Maakt de grootte van de rubbergranulaatkorrels uit?

Eerste alinea:
Absoluut. De grootte van het rubbergranulaat werkt als het aggregaat in beton. Fijne, stofachtige korrels creëren een glad, stijf en dicht oppervlak. Grotere, grove korrels creëren een structuur met meer natuurlijke openingen en flexibiliteit, wat resulteert in een mat die zachter en zachter aanvoelt.

Diep duiken:
Denk aan het verschil tussen een zandbak gevuld met fijn zand en een die gevuld is met grind. Het fijne zand slaat hard neer, terwijl het grind verschuift en beweegt. In rubberen vloeren, Fijne korrels (vaak gebruikt in de bovenste 1-2 mm "slijtlaag") sluiten perfect op elkaar aan. Omdat ze een groot oppervlak hebben, absorberen ze meer PU-bindmiddel (lijm), waardoor een samengestelde laag ontstaat die zeer stijf, glad en gemakkelijk schoon te maken is. Daarom voelen premium sportschooltegels vaak harder aan.

Grove korrelsdie meestal in de basislaag worden gebruikt, zijn onregelmatig en brokkelig. Ze kunnen niet strak tegen elkaar worden aangedrukt. Het bindmiddel maakt flexibele bruggen tussen deze grote brokken en vormt zo een "skelet" dat kan buigen en draaien. Als je een monster vasthoudt dat volledig uit grove korrels bestaat, kun je het vaak doormidden buigen. Als je een monster vasthoudt dat gemaakt is van fijn poeder, kan het knappen of helemaal niet buigen. Het "recept" van de korrelgrootte bepaalt de flexibiliteit van het eindproduct. (Om de fundamentele materialen achter deze recepten te begrijpen, kun je onze gedetailleerde gids over Waar zijn sportschoolmatten van gemaakt?)

Macrofotografie toont fijne rubbergranulaatkorrels op de bovenlaag en grove rubbergranulaatkorrels op de onderlaag

Overgang:
Maar zelfs met dezelfde korrels kan de methode die we gebruiken om de matten te bakken of te persen hun moleculaire structuur volledig veranderen, wat leidt tot grote verschillen in hardheid.


Hoe verandert het productieproces de textuur?

Eerste alinea:
Het verschil zit hem in vulkaniseren versus polyurethaanbinding. Gevulkaniseerde matten worden onder extreme hitte samengesmolten tot één niet-poreus vel dat keihard en waterdicht is. Standaard PU-gebonden matten worden onder lagere druk aan elkaar gelijmd, waardoor de natuurlijke elasticiteit en veerkracht van het gerecyclede rubber behouden blijft.

Diep duiken:
Dit is vaak het meest verwarrende deel voor kopers omdat ze er allebei "rubber" uitzien. Gevulkaniseerd rubber (zoals premium gewichthefmatten) ondergaat een chemisch proces dat vergelijkbaar is met de productie van autobanden. We onderwerpen ruw rubber aan immense hitte en druk, waardoor de moleculen met elkaar worden verbonden. Het resultaat is een materiaal dat ongelooflijk dicht en niet poreus is en bijna geen compressie heeft. Het biedt maximale stabiliteit bij het tillen, maar is onverzoenlijk voor de knieën.

In tegenstelling, Polyurethaan (PU) Gebonden matten (de standaard zwarte sportschooltegels) zijn "koudgeperst" of "warmgeperst". De rubbergranulaatkorrels blijven afzonderlijke entiteiten die bij elkaar worden gehouden door lijm. Omdat ze niet tot één blok worden gesmolten, behouden de afzonderlijke korrels hun vermogen om samen te drukken en terug te veren. Deze productiestijl creëert inherent een vloer met betere schokabsorptie en akoestische dempingseigenschappen, ook al voelt hij "zachter" of minder hoogwaardig aan dan de gevulkaniseerde optie.

Fabrieksvergelijking die de machine van de vulcanisatiepers vs de vorm van de polyurethaan koude pers toont

Overgang:
Soms zit de zachtheid helemaal niet in het materiaal. Het is een technische truc die zich onder de mat verbergt en die je van bovenaf niet kunt zien.


Kan het bodemontwerp een "fantoom" zachtheid creëren?

Eerste alinea:
Ja. Een vlakke bodem zorgt voor een stevige basis waar de energie nergens naartoe kan en die steviger aanvoelt. Een "wafel", "rooster" of "sokkel" bodem creëert luchtgaten aan de onderkant. Hierdoor kan de mat naar beneden buigen in de lege ruimte wanneer er op gestapt wordt, wat een "trampoline-effect" creëert.

Diep duiken:
Als productiemanager kan ik een keihard rubbermengsel zacht laten aanvoelen door simpelweg de vorm van de mal aan de onderkant te veranderen. Dit heet structurele naleving. A Vlakke bodemmat heeft 100% oppervlaktecontact met de ondervloer. Als je een gewicht laat vallen of erop stapt, gaat de kracht dwars door het rubber heen het beton in. Het rubber kan alleen samendrukken (pletten), niet doorbuigen (buigen).

Een Rooster- of wafelbodemmat staat op "poten". Er zit lucht tussen de mat en het beton. Zelfs als het rubbermengsel zelf Shore A 80 (zeer hard) is, zal de hele tegel bij belasting in die luchtspleet buigen. Het werkt als een mechanisch veersysteem. Dit ontwerp is fantastisch voor de bescherming van de ondervloer en zorgt voor drainage-eigenschappen die vooral belangrijk zijn als je overweegt Hoe kies je de juiste rubberen buitenmatten voor jouw ruimte?-maar het kan "springerig" aanvoelen of minder stabiel onder zware statische belastingen zoals een squatrek. Het creëert een schijnbare zachtheid die afkomstig is van geometrie, niet van chemie.

Diagram zijaanzicht vergelijking vlakke bodem rubberen tegel vs wafel bodem roosterontwerp voor schokabsorptie

Overgang:
Nu je de wetenschap begrijpt, gaan we naar het praktische gedeelte: hoe kun je de monsters die je nu in handen hebt testen?


Hoe kun je thuis snel het verschil zien?

Eerste alinea:
Je hebt geen laboratorium nodig. Je kunt de dichtheid controleren door de matten te wegen (zwaarder = dichter). Controleer de veerkracht door met je duim op het oppervlak te drukken (snel terugkaatsen = goed). Controleer de structuur door de mat om te draaien (wafel vs. plat). Controleer tot slot de bindkwaliteit door over de randen te wrijven (kruimels mogen er niet afvallen).

Diep duiken:
Als je twee monsters in handen hebt en je voelt je verward, volg dan deze checklist in 4 stappen voor een "thuislab" om direct te bepalen waar je mee te maken hebt:

  1. De weging (dichtheid controleren): Pak beide monsters op. Als ze even dik zijn, is de zwaardere dikker. Zwaardere matten zijn beter voor zware gewichten; lichtere matten zijn beter voor cardio met lichaamsgewicht.
  2. De Duimpers (Controleer veerkracht): Druk met je duim hard in het midden. Stuitert het onmiddellijk terug? Dat is rubbergeheugen van goede kwaliteit. Blijft het gedeukt of voelt het aan als dood deeg? Dan is de kwaliteit van het bindmiddel slecht.
  3. De Flip (Structuur controleren): Kijk naar de onderkant. Platte bodems bieden stabiliteit voor powerlifting. Rasterbodems bieden demping voor plyometrie en drainage in de buitenlucht.
  4. De geurtest: Goed rubber heeft een milde geur. Als een zachte mat sterk naar chemicaliën of rotte eieren ruikt, is er een laagwaardig, giftig bindmiddel gebruikt. Installeer het niet binnenshuis.

Hand die duim in rubberen gymnastiekmat drukt om veerkracht en terugkaatssnelheid te testen

Overgang:
De laatste stap is het belangrijkst: beslissen welk van deze "feels" echt juist is voor jouw specifieke trainingsdoelen.


Conclusie

Winkel niet alleen op dikte. Als je een gewichtheffer bent, kies dan voor Hoge dichtheid/vlakke bodem voor stabiliteit. Als je een HIIT-studio runt, kies dan voor Standaarddichtheid/netbodem voor gewrichtsbescherming.

Weet je nog niet zeker welke dichtheid bij jouw project past?
Stop met raden. Neem contact op met MF VLOER vandaag. Vertel ons wat je belangrijkste trainingsstijl is en we sturen je een samengesteld proefpakket, zodat je het verschil tussen "Stabiel" en "Zacht" kunt voelen voordat je het koopt.